Sri Guru Granth Sahib Ji

Ang 358

  1. ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

    One Eternal God. Realized by the grace of the true Guru:

  2. ਆਸਾ ਘਰੁ ੩ ਮਹਲਾ ੧ ॥

    Raag Aasaa, Third Beat, First Guru:

  3. ਲਖ ਲਸਕਰ ਲਖ ਵਾਜੇ ਨੇਜੇ ਲਖ ਉਠਿ ਕਰਹਿ ਸਲਾਮੁ ॥

    You may have thousands of armies, thousands of marching bands and lances and thousands of men may rise to salute you.

  4. ਲਖਾ ਉਪਰਿ ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਤੇਰੀ ਲਖ ਉਠਿ ਰਾਖਹਿ ਮਾਨੁ ॥

    Your dominion may extend over millions of human beings and millions of persons may rise to honor you.

  5. ਜਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਨਾ ਪਵੈ ਤਾਂ ਸਭਿ ਨਿਰਾਫਲ ਕਾਮ ॥੧॥

    But, if this honor is of no account in God’s court then all of your ostentatious show is useless.

  6. ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਜਗੁ ਧੰਧਾ ॥

    Without meditation on God’s Name, all worldly attachments lead to entanglement.

  7. ਜੇ ਬਹੁਤਾ ਸਮਝਾਈਐ ਭੋਲਾ ਭੀ ਸੋ ਅੰਧੋ ਅੰਧਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

    Even though the ignorant person may be taught again and again, still he remains blind to these warnings and remains entangled in worldly affairs. ||1|| Pause||

  8. ਲਖ ਖਟੀਅਹਿ ਲਖ ਸੰਜੀਅਹਿ ਖਾਜਹਿ ਲਖ ਆਵਹਿ ਲਖ ਜਾਹਿ ॥

    One may earn thousands, collect thousands and spend thousands of dollars; thousands may come and thousands may go.

  9. ਜਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਨਾ ਪਵੈ ਤਾਂ ਜੀਅ ਕਿਥੈ ਫਿਰਿ ਪਾਹਿ ॥੨॥

    But, if this does not bring honor in God’s court then one dosn’t know where such souls will find rest.

  10. ਲਖ ਸਾਸਤ ਸਮਝਾਵਣੀ ਲਖ ਪੰਡਿਤ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣ ॥

    The pandits may read and explain holy books like Shastras and puranas thousands of times and earn respect of the audience,

  11. ਜਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਨਾ ਪਵੈ ਤਾਂ ਸਭੇ ਕੁਪਰਵਾਣ ॥੩॥

    but, all these efforts are useless if his honor is not approved in God’s court.

  12. ਸਚ ਨਾਮਿ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਕਰਮਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

    True honor is attained only by meditating on God’s Name and Creator’s Name is realized by His grace only.

  13. ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਿਰਦੈ ਜੇ ਵਸੈ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਰੁ ॥੪॥੧॥੩੧॥

    O’ Nanak, if day and night one realizes the presence of God’s Name in the heart, then by His grace one swims across the worldly ocean of vices. ||4|| 1

  14. ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

    Raag Aasaa, First Guru:

  15. ਦੀਵਾ ਮੇਰਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਦੁਖੁ ਵਿਚਿ ਪਾਇਆ ਤੇਲੁ ॥

    God’s Name alone is the lamp which provides the spiritual light in my life and I have put the oil of worldly suffering in this lamp.

  16. ਉਨਿ ਚਾਨਣਿ ਓਹੁ ਸੋਖਿਆ ਚੂਕਾ ਜਮ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ॥੧॥

    The light of God’s Name has dried up the oil of suffering and I have escaped meeting with the demon of death (fear of death).

  17. ਲੋਕਾ ਮਤ ਕੋ ਫਕੜਿ ਪਾਇ ॥

    O’ people, do not make fun of my idea.

  18. ਲਖ ਮੜਿਆ ਕਰਿ ਏਕਠੇ ਏਕ ਰਤੀ ਲੇ ਭਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

    Just as a spark can burn thousands of wooden logs piled together, (similarly a tiny flame of Naam can burn down the sins of many births). ||1|| Pause||

  19. ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਮੇਰੀ ਕੇਸਉ ਕਿਰਿਆ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

    For me the meditation on God’s eternal Name are the ceremonies performed for the dead.

  20. ਐਥੈ ਓਥੈ ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਏਹੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥

    Here and hereafter, God is my support everywhere.

  21. ਗੰਗ ਬਨਾਰਸਿ ਸਿਫਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ਨਾਵੈ ਆਤਮ ਰਾਉ ॥

    O’ God, for me pilgrimage to Ganges and Banaras is in singing Your praise where my soul takes its holy bath.

  22. ਸਚਾ ਨਾਵਣੁ ਤਾਂ ਥੀਐ ਜਾਂ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥੩॥

    True ablution of the soul takes place only when one always remains imbued with God’s love.

  23. ਇਕ ਲੋਕੀ ਹੋਰੁ ਛਮਿਛਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਵਟਿ ਪਿੰਡੁ ਖਾਇ ॥

    The Brahmin offers rice balls to the angels and the dead ancestors, but it is he who eats them in the end.

  24. ਨਾਨਕ ਪਿੰਡੁ ਬਖਸੀਸ ਕਾ ਕਬਹੂੰ ਨਿਖੂਟਸਿ ਨਾਹਿ ॥੪॥੨॥੩੨॥

    O’ Nanak, the rice balls (gift) of His grace never run out. ||4|| 2

  25. ਆਸਾ ਘਰੁ ੪ ਮਹਲਾ ੧

    Raag Aasaa, Fourth Beat, First Guru:

  26. ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

    One Eternal God. Realized by the grace of the true Guru:

  27. ਦੇਵਤਿਆ ਦਰਸਨ ਕੈ ਤਾਈ ਦੂਖ ਭੂਖ ਤੀਰਥ ਕੀਏ ॥

    O’ God, yearning for Your blessed vision, even the angels suffered through pain and hunger at the sacred shrines.

  28. ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਜੁਗਤਿ ਮਹਿ ਰਹਤੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਭਗਵੇ ਭੇਖ ਭਏ ॥੧॥

    The yogis and the celibates living disciplined lifestyle wore saffron robes. ||1|

  29. ਤਉ ਕਾਰਣਿ ਸਾਹਿਬਾ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ॥

    O’ my Master, to meet you many remain imbued with Your love.

  30. ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਅਨੇਕਾ ਰੂਪ ਅਨੰਤਾ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਹੀ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਕੇਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

    O’ God, many are Your names, infinite Your forms and it cannot be said how many are Your virtues. ||1|| Pause||

  31. ਦਰ ਘਰ ਮਹਲਾ ਹਸਤੀ ਘੋੜੇ ਛੋਡਿ ਵਿਲਾਇਤਿ ਦੇਸ ਗਏ ॥

    To behold Your blessed vision, many left behind their worldly comforts like castles, elephants, horses and their home-land and wandered in wilderness.

  32. ਪੀਰ ਪੇਕਾਂਬਰ ਸਾਲਿਕ ਸਾਦਿਕ ਛੋਡੀ ਦੁਨੀਆ ਥਾਇ ਪਏ ॥੨॥

    The spiritual leaders, prophets, seers and men of faith renounced the world to become acceptable in Your court.

  33. ਸਾਦ ਸਹਜ ਸੁਖ ਰਸ ਕਸ ਤਜੀਅਲੇ ਕਾਪੜ ਛੋਡੇ ਚਮੜ ਲੀਏ ॥

    Many people renounced tasty delicacies, comfort, happiness and pleasures; some abandoned their clothes and wore animal skins.

  34. ਦੁਖੀਏ ਦਰਦਵੰਦ ਦਰਿ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਦਰਵੇਸ ਭਏ ॥੩॥

    Many pain-afflicted people came to Your door and became sages imbued with the love of Your Name. |3|

  35. ਖਲੜੀ ਖਪਰੀ ਲਕੜੀ ਚਮੜੀ ਸਿਖਾ ਸੂਤੁ ਧੋਤੀ ਕੀਨੑੀ ॥

    To seek You, some carry leather pouches, while others took to the scalp as begging bowl, Yogi’s staff, deer skins, hair tufts, sacred threads and loincloths.

  36. ਤੂੰ ਸਾਹਿਬੁ ਹਉ ਸਾਂਗੀ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਣਵੈ ਨਾਨਕੁ ਜਾਤਿ ਕੈਸੀ ॥੪॥੧॥੩੩॥

    Nanak prays, O’ God, You are my Master and I am Your disciple; I have no pride of belonging to any specific caste or creed. ||4|| 1

Donate