Sri Guru Granth Sahib Ji
Ang 285
ਜਿਸ ਕੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ॥
He, to whom this universe belongs, is the creator there of.
ਅਵਰ ਨ ਬੂਝਿ ਕਰਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥
Don’t think of anybody else but God to be the protector of the universe.
ਕਰਤੇ ਕੀ ਮਿਤਿ ਨ ਜਾਨੈ ਕੀਆ ॥
The creation cannot know the extent of the Creator.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਵਰਤੀਆ ॥੭॥
O’ Nanak, whatever pleases Him comes to pass.
ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦ ॥
Gazing upon His wondrous wonder, His devotees become wonderstruck and amazed!
ਜਿਨਿ ਬੂਝਿਆ ਤਿਸੁ ਆਇਆ ਸ੍ਵਾਦ ॥
Those who realized God, enjoyed the bliss.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਚਿ ਜਨ ਰਹੇ ॥
God’s humble devotees remain absorbed in His Love,
ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਪਦਾਰਥ ਲਹੇ ॥
and through the Guru’s teachings they receive the wealth of Naam.
ਓਇ ਦਾਤੇ ਦੁਖ ਕਾਟਨਹਾਰ ॥
They themselves become benefactors and dispeller of woes of others,
ਜਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰ ॥
and in their company, the humanity swims across the world-ocean of vices.
ਜਨ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ॥
Fortunate is the one who engages in the service of God’s devotees
ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
In the company of such devotees, one is attuned to the Love of God.
ਗੁਨ ਗੋਬਿਦ ਕੀਰਤਨੁ ਜਨੁ ਗਾਵੈ ॥
The devotee who sings the praises of God,
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥੮॥੧੬॥
O’ Nanak, by Guru’s grace, he receives the reward of Naam
ਸਲੋਕੁ ॥
Shalok:
ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥
Shalok: God has existed before the beginning of time,
ਹੈ ਭਿ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭਿ ਸਚੁ ॥੧॥
He has existed since the beginning of the ages.
ਅਸਟਪਦੀ ॥
O’ Nanak, God is present now and will also be present in the future.
ਚਰਨ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪਰਸਨਹਾਰ ॥
Eternal is God’s presence, and those who realize His presence also become eternal (free from the cycles of birth and death).
ਪੂਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸੇਵਦਾਰ ॥
Ashtapadee: Eternal is God’s presence, and those who realize His presence also become eternal (free from the cycles of birth and death).
ਦਰਸਨੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪੇਖਨਹਾਰ ॥
Eternal is His worship, and eternal become those who serve Him by lovingly meditating upon Him.
ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਧਿਆਵਨਹਾਰ ॥
True is the sight of Him and those who behold Him also become true (free from the cycle of birth and death).
ਆਪਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਭ ਧਾਰੀ ॥
His Name is True, and True are those who lovingly meditate on it.
ਆਪੇ ਗੁਣ ਆਪੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥
He Himself is True, and True is all that He sustains.
ਸਬਦੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਕਤਾ ॥
He Himself is the embodiment of virtue, and He is the bestower of virtues.
ਸੁਰਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਜਸੁ ਸੁਨਤਾ ॥
Eternal is the word of His praises and eternal becomes the one who utters that true word of His praises.
ਬੁਝਨਹਾਰ ਕਉ ਸਤਿ ਸਭ ਹੋਇ ॥
True is the deed of meditating on God, and true is the one who listens to the praises of God.
ਨਾਨਕ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥
The one who understands that God is eternal, deems everything created by Him is also eternal (real, not imaginary).
ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਰਿਦੈ ਜਿਨਿ ਮਾਨਿਆ ॥
O’ Nanak, God is eternal for sure.
ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਤਿਨਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥
One who has enshrined God, the Embodiment of Truth, in his heart,
ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਭ ਆਇਆ ॥
has recognized God as the Cause of causes, the Root of all.
ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥
One whose heart is completely convinced of the presence of God, the true spiritual wisdom is revealed to him.
ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਬਸਾਨਾ ॥
Shedding all fear, such a person remains in a fearless state of mind,
ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥
and ultimately merges into Him from whom he originated.
ਬਸਤੁ ਮਾਹਿ ਲੇ ਬਸਤੁ ਗਡਾਈ ॥
Just as when a thing is mixed with more of the same, the two cannot be differentiated,
ਤਾ ਕਉ ਭਿੰਨ ਨ ਕਹਨਾ ਜਾਈ ॥
similarly the one who is absorbed in God’s love cannot be described as different from Him.
ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਬਿਬੇਕ ॥
Only a rare discerner understands it.
ਨਾਰਾਇਨ ਮਿਲੇ ਨਾਨਕ ਏਕ ॥੨॥
O’ Nanak, those who have realized God, have become one with Him.
ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ॥
The devotee of God is obedient to Him.
ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ॥
The devotee of God always adores Him.
ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੈ ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ॥
The devotee’s mind has complete faith in God.
ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ॥
Immaculate is the way of life of God’s devotee.
ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਸੇਵਕੁ ਜਾਨੈ ਸੰਗਿ ॥
God’s devotee believes that God is always with him.
ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਨਾਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥
God’s devotee always remain imbued with the love of Naam.
ਸੇਵਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਪਾਲਨਹਾਰਾ ॥
God is the Cherisher of His devotee.
ਸੇਵਕ ਕੀ ਰਾਖੈ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥
The Formless God preserves the honor of His devotee.
ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਿਸੁ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਧਾਰੈ ॥
His devotee is one unto whom God shows mercy.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਮਾਰੈ ॥੩॥
O Nanak, that devotee remembers Him with each and every breath.
ਅਪੁਨੇ ਜਨ ਕਾ ਪਰਦਾ ਢਾਕੈ ॥
He covers the shortcomings of His devotee.
ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਸਰਪਰ ਰਾਖੈ ॥
He surely preserves the honor of His devotee.
ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਦੇਇ ਵਡਾਈ ॥
God bestows glory on His devotee.
ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਨਾਮੁ ਜਪਾਈ ॥
He blesses His devotee to meditate on Naam.
ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਆਪਿ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ॥
He Himself preserves the honor of His devotee.
ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕੋਇ ਨ ਲਾਖੈ ॥
No one can estimate the higher spiritual state of God’s devotee.
ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥
No one compares spiritually with the devotee of God,
ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਊਚ ਤੇ ਊਚੇ ॥
Because the devotees of God are highest of the high.
ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਲਾਇਆ ॥
The one whom God engages to His devotional worship,
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥੪॥
O’ Nanak, that devotee becomes renowned everywhere.
ਨੀਕੀ ਕੀਰੀ ਮਹਿ ਕਲ ਰਾਖੈ ॥
If God infuses His power into a very weak human being (weak like a tiny ant),
ਭਸਮ ਕਰੈ ਲਸਕਰ ਕੋਟਿ ਲਾਖੈ ॥
then that person can reduce the armies of millions to ashes.
ਜਿਸ ਕਾ ਸਾਸੁ ਨ ਕਾਢਤ ਆਪਿ ॥
The one whose life-breath God Himself does not take away;