Sri Guru Granth Sahib Ji
Ang 245
ਗੁਰ ਆਗੈ ਕਰਉ ਬਿਨੰਤੀ ਜੇ ਗੁਰ ਭਾਵੈ ਜਿਉ ਮਿਲੈ ਤਿਵੈ ਮਿਲਾਈਐ ॥
I pray to the Guru and say, O’ my beloved Guru please unite me with God in whatever way it pleases you.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਘਰਿ ਆਏ ॥
The Giver of peace Himself unites such a soul bride with Him. He has Himself come to abide in her heart.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾ ਪਿਰੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ॥੪॥੨॥
O’ Nanak, such a soul-bride becomes fortunate forever because her husband God never dies nor goes away.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
Raag Gauree, Third Guru:
ਕਾਮਣਿ ਹਰਿ ਰਸਿ ਬੇਧੀ ਜੀਉ ਹਰਿ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥
The soul-bride, who is immeresed in the elixir of God’s Name, remains imbued with God’s love and intuitive peace.
ਮਨੁ ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਜੀਉ ਦੁਬਿਧਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥
The God himself has captivated her mind, and her sense of duality has been intuitively dispelled.
ਦੁਬਿਧਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਕਾਮਣਿ ਵਰੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮਤੀ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥
By following the Guru’s teachings, her duality ends in a state of poise. She unites with husband-God and enjoys bliss of His love.
ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਕੂੜਿ ਕੁਸਤਿ ਭਰਿਆ ਗਲ ਤਾਈ ਪਾਪ ਕਮਾਏ ॥
This body is brimful with falsehood and deception, and keeps committing sins.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਜਿਤੁ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਏ ॥
A Guru’s follower practices devotional worship by which the divine music wells up in the mind; without the devotional worship, filth of vices does not go away
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਪਿਰਹਿ ਪਿਆਰੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥
O Nanak, the soul-bride who sheds self-conceit from within, becomes dear to her husband-God.
ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਜੀਉ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥
The soul-bride who remains imbued with Guru’s love realizes her groom-God.
ਰੈਣਿ ਸੁਖਿ ਸੁਤੀ ਜੀਉ ਅੰਤਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥
Enshrining God in her heart, she passes her life-night in peace,
ਅੰਤਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਮਿਲੀਐ ਪਿਆਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥
Yes, by enshrining Him in her heart, she unites with her beloved-God, and gets rid of the pangs of separation forever.
ਅੰਤਰਿ ਮਹਲੁ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਕਾਮਣਿ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰੇ ॥
Reflecting on Guru’s teachings, the soul-bride who realizes God within the heart enjoys the bliss of union with Him
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਪੀਆ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
The soul-bride who partakes the nectar of Naam day and night, conquers and casts off her sense of duality.
ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਮਿਲੀ ਸੋਹਾਗਣਿ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰੇ ॥੨॥
O’ Nanak, through the Guru’s Infinite Love, the fortunate soul-bride unites with the eternal God,
ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਜੀਉ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥
O’ my dearest beloved God, have mercy upon me, come and dwell in my heart,
ਕਾਮਣਿ ਬਿਨਉ ਕਰੇ ਜੀਉ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੇ ॥
such is the prayer of a fortunate soul-bride who adorns herself with the eternal God’s Name and the Guru’s word.
ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥
Yes, thus decked with God’s Name and Guru’s word, she stills her ego and by following the Guru’s teachings and allher tasks are resolved.
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰੇ ॥
Only the one who reflects on the Guru’s teachings understands that throughout the ages God alone is eternal.
ਮਨਮੁਖਿ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੀ ਮੋਹਿ ਸੰਤਾਪੀ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥
The self-willed soul-bride engrossed in lust, and tormented by emotional attachment, has no one before whom she can go and make an appeal.
ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਥਾਉ ਨ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੩॥
O Nanak, the self-willed soul-bride finds no peace without the extremely loving Guru.
ਮੁੰਧ ਇਆਣੀ ਭੋਲੀ ਨਿਗੁਣੀਆ ਜੀਉ ਪਿਰੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥
The soul-bride is immature, naive and without any virtues,but the husband- God is infinite and unfathomable, so how can such a soul-bride unite with God
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਐ ਜੀਉ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰਾ ॥
The union can take place only if God Himself brings about this union. He Himself is the forgiver of the faults of the bride.
ਅਵਗਣ ਬਖਸਣਹਾਰਾ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੁ ਪਿਆਰਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥
The beloved husband-God is capable of forgiving all the vices of the soul bride, and is dwelling in each and every heart.
ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਭਾਇ ਭਗਤੀ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
The true Guru has given this understanding, that God is realized through loving devotion.
ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
The soul-bride, who remains attuned to God at all times, remains in a state of bliss day and night.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਸਾ ਧਨ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੩॥
O’ Nanak, such a soul-bride has intuitively realized her husband-God and feels as if she has obtained all the nine treasures of the world.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
Raag Gauree, Third Guru:
ਮਾਇਆ ਸਰੁ ਸਬਲੁ ਵਰਤੈ ਜੀਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਜਾਇ ॥
The world-ocean of Maya is rough and turbulent; how can this terrifying world-ocean of vices be crossed?
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਰਿ ਬੋਹਿਥਾ ਜੀਉ ਸਬਦੁ ਖੇਵਟੁ ਵਿਚਿ ਪਾਇ ॥
O’brother, consider God’s Name as your ship, and the Guru’s Word as its captain.
ਸਬਦੁ ਖੇਵਟੁ ਵਿਚਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਘਾਏ ਇਨ ਬਿਧਿ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਐ ॥
Yes, when you let the Guru’s word be the captain of your ship, God will Himself ferry you across; this is the way to cross this difficult world-ocean of vices.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਜੀਵਤਿਆ ਇਉ ਮਰੀਐ ॥
When we are blessed with the devotional worship through the Guru’s grace, then we become detached from the worldly affairs, as if we have died while living.
ਖਿਨ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਭਏ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥
In an instant, God’s Name erases all the sins, and the body becomes pure.
ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਕੰਚਨ ਭਏ ਮਨੂਰਾ ॥੧॥
O Nanak, through meditation on God’s Name, the mind which was worthless like rusted iron becomes pure like gold and one cross over the world-ocean of vices.