Sri Guru Granth Sahib Ji
Ang 187
ਕਵਨ ਗੁਨੁ ਜੋ ਤੁਝੁ ਲੈ ਗਾਵਉ ॥
What is that virtue, by which I may sing of You?
ਕਵਨ ਬੋਲ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਰੀਝਾਵਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
O’ God, what is that word by which I may please You?
ਕਵਨ ਸੁ ਪੂਜਾ ਤੇਰੀ ਕਰਉ ॥
What kind of worship service shall I perform for You?
ਕਵਨ ਸੁ ਬਿਧਿ ਜਿਤੁ ਭਵਜਲ ਤਰਉ ॥੨॥
What is that way by which, I may cross over the dreadful world-ocean of vices?
ਕਵਨ ਤਪੁ ਜਿਤੁ ਤਪੀਆ ਹੋਇ ॥
What is that penance, by which I may become a penitent?
ਕਵਨੁ ਸੁ ਨਾਮੁ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਇ ॥੩॥
What is that Naam, by which the filth of egotism may be washed away?
ਗੁਣ ਪੂਜਾ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਨਾਨਕ ਸਗਲ ਘਾਲ ॥
O’ Nanak, all the efforts of a person, such as worship, singing praises of God, acquiring divine knowledge and virtues succeed only, When the merciful (God) shows His kindness, and one meets the true Guru.
ਜਿਸੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਦਇਆਲ ॥੪॥
O’ Nanak, all the efforts of a person, such as worship, singing praises of God, acquiring divine knowledge and virtues succeed only, When the merciful (God) shows His kindness, and one meets the true Guru.
ਤਿਸ ਹੀ ਗੁਨੁ ਤਿਨ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ॥
Only that person acquires such merit, and only that person has realized God,
ਜਿਸ ਕੀ ਮਾਨਿ ਲੇਇ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੩੬॥੧੦੫॥
Whose prayer is accepted by the peace giver God.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
Raag Gauree, by Fifth Guru:
ਆਪਨ ਤਨੁ ਨਹੀ ਜਾ ਕੋ ਗਰਬਾ ॥
The body which you are so proud of, does not belong to you forever.
ਰਾਜ ਮਿਲਖ ਨਹੀ ਆਪਨ ਦਰਬਾ ॥੧॥
Power, property and wealth are not yours forever.
ਆਪਨ ਨਹੀ ਕਾ ਕਉ ਲਪਟਾਇਓ ॥
They are not yours, so why do you cling to them?
ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Only the Naam, the Name of God, is yours; it is received from the True Guru.
ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਆਪਨ ਨਹੀ ਭਾਈ ॥
Children, spouse and siblings are not yours.
ਇਸਟ ਮੀਤ ਆਪ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਈ ॥੨॥
Dear friends, mother and father are not yours.
ਸੁਇਨਾ ਰੂਪਾ ਫੁਨਿ ਨਹੀ ਦਾਮ ॥
Gold, silver and money are not yours.
ਹੈਵਰ ਗੈਵਰ ਆਪਨ ਨਹੀ ਕਾਮ ॥੩॥
Fine horses and magnificent elephants are of no use to you for ever.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਗੁਰਿ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
Nanak says, , whom Guru has united with God, through his grace, everything belongs to him, whose patron is God Himself.
ਤਿਸ ਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਿਸ ਕਾ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੪॥੩੭॥੧੦੬॥
Nanak says, , whom Guru has united with God, through his grace, everything belongs to him, whose patron is God Himself.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
Raag Gauree, by the Fifth Guru:
ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਊਪਰਿ ਮੇਰੇ ਮਾਥੇ ॥
The Guru’s feet (his teachings) are enshrined in my mind,
ਤਾ ਤੇ ਦੁਖ ਮੇਰੇ ਸਗਲੇ ਲਾਥੇ ॥੧॥
and by following those teachings all my miseries have vanished.
ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨੀ ॥
I dedicate myself to my True Guru,
ਆਤਮ ਚੀਨਿ ਪਰਮ ਰੰਗ ਮਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
by Whose Grace, I have obtained self awareness and now I am enjoying the supreme bliss.
ਚਰਣ ਰੇਣੁ ਗੁਰ ਕੀ ਮੁਖਿ ਲਾਗੀ ॥
I have listened to and followed the teachings of the Guru with humility,
ਅਹੰਬੁਧਿ ਤਿਨਿ ਸਗਲ ਤਿਆਗੀ ॥੨॥
which has removed all my arrogant intellect.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਲਗੋ ਮਨਿ ਮੀਠਾ ॥
The Word of the Guru seems pleasing to my mind,
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤਾ ਤੇ ਮੋਹਿ ਡੀਠਾ ॥੩॥
and through the Guru’s word I behold the Supreme God.
ਗੁਰੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥
The Guru is the Giver of peace;
ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਆਧਾਰੁ ॥੪॥੩੮॥੧੦੭॥
the Guru is the Creator.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
O Nanak, the Guru is the Support of the breath of life and the soul.
ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂੰ ਤਾ ਕਉ ਆਹਿ ॥ ਜਾ ਕੈ ਊਣਾ ਕਛਹੂ ਨਾਹਿ ॥੧॥
Raag Gauree, by the Fifth Guru: O my mind, seek the One who lacks nothing.
ਹਰਿ ਸਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਰਿ ਮਨ ਮੀਤ ॥
O’ my mind, make God as your friend.
ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰੁ ਰਾਖਹੁ ਸਦ ਚੀਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Keep Him constantly in your mind; He is the Support of the breath of life.
ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂੰ ਤਾ ਕਉ ਸੇਵਿ ॥
O my mind, serve Him (remember Him with love and devotion),
ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਅਪਰੰਪਰ ਦੇਵ ॥੨॥
who is the all-pervading Primal Being and is beyond any limit.
ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ ਮਨ ਕਰਿ ਤੂੰ ਆਸਾ ॥
O’ my mind, pin your hopes only on the One,
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਜਾ ਕਾ ਭਰਵਾਸਾ ॥੩॥
who is the Support of all beings, from the very beginning of time, and throughout the ages.
ਜਾ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
His Love brings eternal peace;
ਨਾਨਕੁ ਗਾਵੈ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਸੋਇ ॥੪॥੩੯॥੧੦੮॥
meeting the Guru, Nanak sings His Glorious Praises.
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
Raag Gauree, by the Fifth Guru:
ਮੀਤੁ ਕਰੈ ਸੋਈ ਹਮ ਮਾਨਾ ॥
Whatever my Friend (God) does, I cheerfully accept that.
ਮੀਤ ਕੇ ਕਰਤਬ ਕੁਸਲ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥
My Friend’s actions are pleasing to me.
ਏਕਾ ਟੇਕ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਚੀਤ ॥
Within my conscious mind is only one assurance,
ਜਿਸੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਹਮਰਾ ਮੀਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
that He, who has to do anything is my friend.
ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥
My Friend-God is Carefree.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੋਹਿ ਅਸਨਾਹਾ ॥੨॥
(He is not dependent upon anyone for anything).
ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥
By Guru’s Grace, I give my love to Him.
ਸਮਰਥ ਪੁਰਖੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਆਮੀ ॥੩॥
(I came close to Him).
ਹਮ ਦਾਸੇ ਤੁਮ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ॥
My Friend (God) is the inner knower of all minds.