Sri Guru Granth Sahib Ji

Ang 15

  1. ਨਾਨਕ ਕਾਗਦ ਲਖ ਮਣਾ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕੀਚੈ ਭਾਉ ॥

    O’ Nanak, if I had tons of Paper with Your praises written on them and if I were to reflect on them after reading again and again;

  2. ਮਸੂ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਲੇਖਣਿ ਪਉਣੁ ਚਲਾਉ ॥

    if I were to write your praises with never ending ink and pen moving as fast as the wind.

  3. ਭੀ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਹਉ ਕੇਵਡੁ ਆਖਾ ਨਾਉ ॥੪॥੨॥

    O’ God, even then Your worth could not be determined; how may I say how great is Your glory? ||4

  4. ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

    Siree Raag, First Guru:

  5. ਲੇਖੈ ਬੋਲਣੁ ਬੋਲਣਾ ਲੇਖੈ ਖਾਣਾ ਖਾਉ ॥

    The words we speak and whatever we eat are preordained and accountable.

  6. ਲੇਖੈ ਵਾਟ ਚਲਾਈਆ ਲੇਖੈ ਸੁਣਿ ਵੇਖਾਉ ॥

    We are accountable for the path we walk on (choices we make) in life including what we hear and what we see.

  7. ਲੇਖੈ ਸਾਹ ਲਵਾਈਅਹਿ ਪੜੇ ਕਿ ਪੁਛਣ ਜਾਉ ॥੧॥

    The breaths we take (life span), are all pre-determined; what is the need to ask any scholar about it?

  8. ਬਾਬਾ ਮਾਇਆ ਰਚਨਾ ਧੋਹੁ ॥

    O’ my friend, this play of Maya is nothing but an illusion,

  9. ਅੰਧੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਨਾ ਤਿਸੁ ਏਹ ਨ ਓਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

    O’ my friend, this play of Maya is nothing but an illusion,

  10. ਜੀਵਣ ਮਰਣਾ ਜਾਇ ਕੈ ਏਥੈ ਖਾਜੈ ਕਾਲਿ ॥

    the spiritually ignorant person has forsake God’s Name;

  11. ਜਿਥੈ ਬਹਿ ਸਮਝਾਈਐ ਤਿਥੈ ਕੋਇ ਨ ਚਲਿਓ ਨਾਲਿ ॥

    neither the Maya accompanies him, nor he realizes God.

  12. ਰੋਵਣ ਵਾਲੇ ਜੇਤੜੇ ਸਭਿ ਬੰਨਹਿ ਪੰਡ ਪਰਾਲਿ ॥੨॥

    Even those who cry at a person’s death, do no good to the dead, and their tears are as useless as bundles of straw.

  13. ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਬਹੁਤੁ ਬਹੁਤੁ ਘਟਿ ਨ ਆਖੈ ਕੋਇ ॥

    Everyone says that God is the greatest of the great, and no one calls Him any less.

  14. ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ਕਹਣਿ ਨ ਵਡਾ ਹੋਇ ॥

    Everyone says that God is the greatest of the great, and no one calls Him any less.

  15. ਸਾਚਾ ਸਾਹਬੁ ਏਕੁ ਤੂ ਹੋਰਿ ਜੀਆ ਕੇਤੇ ਲੋਅ ॥੩॥

    No one can estimate His worth, His greatness is not increased by merely calling Him great.

  16. ਨੀਚਾ ਅੰਦਰਿ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਨੀਚੀ ਹੂ ਅਤਿ ਨੀਚੁ ॥ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਾਥਿ ਵਡਿਆ ਸਿਉ ਕਿਆ ਰੀਸ ॥

    Those who belong to the lowliest of the low social status and those who are the lowliest among those, Nanak prefers to remain in their company, why should he desire to follow those in the upper class (if they have forgotten You)?

  17. ਜਿਥੈ ਨੀਚ ਸਮਾਲੀਅਨਿ ਤਿਥੈ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਬਖਸੀਸ ॥੪॥੩॥

    Because, O’ God! Your gracious glance is there, where the lowliest of the low are looked after. ||4

  18. ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

    Siree Raag, First Guru:

  19. ਲਬੁ ਕੁਤਾ ਕੂੜੁ ਚੂਹੜਾ ਠਗਿ ਖਾਧਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

    Being engrossed in greed is acting like a dog, lying is like dealing with filth, and cheating others is like eating a corpse.

  20. ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਪਰ ਮਲੁ ਮੁਖ ਸੁਧੀ ਅਗਨਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲੁ ॥

    Slandering others is like putting their filth in the mouth, and the fire of anger within me acts like a demon.

  21. ਰਸ ਕਸ ਆਪੁ ਸਲਾਹਣਾ ਏ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਕਰਤਾਰ ॥੧॥

    O’ my Creator-God, indulging in these vices and self praise is what I do.

  22. ਬਾਬਾ ਬੋਲੀਐ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

    O’ brother, we should speak only that which brings honor in God’s presence.

  23. ਊਤਮ ਸੇ ਦਰਿ ਊਤਮ ਕਹੀਅਹਿ ਨੀਚ ਕਰਮ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

    They alone are truly superior, who are judged virtuous in God’s presence and those who do evil deeds shall wail.

  24. ਰਸੁ ਸੁਇਨਾ ਰਸੁ ਰੁਪਾ ਕਾਮਣਿ ਰਸੁ ਪਰਮਲ ਕੀ ਵਾਸੁ ॥

    Being obsessed with amassing gold and silver (worldly wealth), indulgence in lust and fragrances of perfumes, and over indulgence in expensive rides, keen desire of comfortable beds, desires for tasty foods and eating meat,

  25. ਰਸੁ ਘੋੜੇ ਰਸੁ ਸੇਜਾ ਮੰਦਰ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਰਸੁ ਮਾਸੁ ॥

    if so many addictions engross the human body, then where is room in one’s heart for God’s Name to reside?

  26. ਏਤੇ ਰਸ ਸਰੀਰ ਕੇ ਕੈ ਘਟਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੨॥

    if so many addictions engross the human body, then where is room in one’s heart for God’s Name to reside?

  27. ਜਿਤੁ ਬੋਲਿਐ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਸੋ ਬੋਲਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥

    Only those words are praiseworthy which bring honor in God’s presence.

  28. ਫਿਕਾ ਬੋਲਿ ਵਿਗੁਚਣਾ ਸੁਣਿ ਮੂਰਖ ਮਨ ਅਜਾਣ ॥

    Listen, O’ foolish ignorant mind, one ruins oneself by uttering rude words.

  29. ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਹੋਰਿ ਕਿ ਕਹਣ ਵਖਾਣ ॥੩॥

    Those who are pleasing to God are virtuous, what else is there to be said?

  30. ਤਿਨ ਮਤਿ ਤਿਨ ਪਤਿ ਤਿਨ ਧਨੁ ਪਲੈ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

    Those in whose heart God always remains enshrined, have true wisdom, honor and true wealth.

  31. ਤਿਨ ਕਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹਣਾ ਅਵਰ ਸੁਆਲਿਉ ਕਾਇ ॥

    What praise can be offered for them? Who else could be more beauteous than them?

  32. ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਰਾਚਹਿ ਦਾਨਿ ਨ ਨਾਇ ॥੪॥੪॥

    O’ Nanak, those who lack God’s grace, cherish neither charity nor Naam. ||4

  33. ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

    Siree Raag, First Guru:

  34. ਅਮਲੁ ਗਲੋਲਾ ਕੂੜ ਕਾ ਦਿਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰਿ ॥

    The benefactor God has engrossed people to the addiction of worldly love (love for materialism) which is like a tablet of opium.

  35. ਮਤੀ ਮਰਣੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਖੁਸੀ ਕੀਤੀ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥

    Engrossed in these emotional attachments, they become oblivious to death and indulge in temporary worldly pleasures.

  36. ਸਚੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨ ਸੋਫੀਆ ਰਾਖਣ ਕਉ ਦਰਵਾਰੁ ॥੧॥

    Those who forsake this intoxicating love for worldly attachments and made efforts to realize God, have united with Him.

  37. ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਕਉ ਸਚੁ ਜਾਣੁ ॥

    O’ Nanak, know that the true God alone is eternal,

  38. ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਤੇਰੀ ਦਰਗਹ ਚਲੈ ਮਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

    remembering Him with loving devotion, one receives inner peace, and goes to His presence with honor.

  39. ਸਚੁ ਸਰਾ ਗੁੜ ਬਾਹਰਾ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

    The truth is like that wine which is distilled without the molasses of materialism, but it contains God’s Name.