Sri Guru Granth Sahib Ji

Ang 141

  1. ਮਃ ੧ ॥

    Shalok, by the First Guru:

  2. ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥

    O’ Nanak, to take what rightfully belongs to another, is like a Muslim eating pork, or a Hindu eating beef.

  3. ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥

    Our Guru, our Spiritual Guide, stands by us in God’s court, only if we do not take what belongs to others.

  4. ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥

    By mere talk, people do not earn passage to Heaven.

  5. ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥

    As the forbidden foods do not become acceptable by adding spices, similarly by arguments the sinful acts cannot be justified.

  6. ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

    O’ Nanak, from false talk, only falsehood is obtained.

  7. ਮਃ ੧ ॥

    Shalok, by the First Guru:

  8. ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥

    There are five prayers and five times of day for prayer; the five have five names.

  9. ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥

    Let the first prayer be truthfulness, the second honest living, and the third charity in the Name of God.

  10. ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥

    Let the fourth be the pious thoughts in the mind, and the fifth the praise of God.

  11. ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥

    Let good deeds be your prayer, and then, you may call yourself a true Muslim.

  12. ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥

    O’ Nanak, people without such prayers are false and false is their fame or honor.

  13. ਪਉੜੀ ॥

    Pauree:

  14. ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

    Some trade in jewels (of God’s praise), others deal in short lived material wealth.

  15. ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥

    When the True Guru is pleased, we find the treasure of the jewel like Naam, which is already there deep within the self.

  16. ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥

    Without the Guru, no one has ever found this treasure of Naam.

  17. ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

    Many ignorant and false people have died, wandering in search of true wealth of Naam.

  18. ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥

    Except the One (God), there is no other at all.

  19. ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥

    Some, being poor in the wealth of Naam, always keep wandering.

  20. ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥

    Except God’s Name, there is no other eternal wealth.

  21. ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥

    O’ Nanak, God Himself acts, and causes others to act; and it is by His own Command, that He embellishes us.

  22. ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

    Shalok, by the First Guru:

  23. ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥

    It is difficult to be called a true Muslim; if one is a true follower of Islam, then he may be called a true Muslim.

  24. ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥

    First, let him savor the religion of the Prophet as sweet; then, let his pride of his possessions be scraped away by sharing his wealth with the needy.

  25. ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

    Becoming a true Muslim, with full faith in his Prophet, he should put aside the delusion of life and death.

  26. ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥

    He should submit to God’s Will.

  27. ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥

    O’ Nanak, when he loves and becomes merciful to all beings, only then shall he be called a true Muslim.

  28. ਮਹਲਾ ੪ ॥

    Shalok, by the Fourth Guru:

  29. ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

    If one renounces one’s lust, anger, falsehood and slander; forsakes love of Maya and eliminates egotistical pride, and abandons lustful attachment to women.

  30. ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥

    Then, while still living in the darkness of Maya (worldly attachments), one can realize the immaculate God.

  31. ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥

    If a person tunes his mind to the love for God by renouncing the concern for honor or dishonor, undue love for children and spouse, and craving for Maya,

  32. ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

    Then, O’ Nanak, the eternal God will come to dwell in his mind, and through the true word of the Guru, he would merge in God’s Name.

  33. ਪਉੜੀ ॥

    Pauree:

  34. ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥

    None of the kings, the subjects, or leaders shall remain in this world forever.

  35. ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥

    The shops, the cities and the streets shall eventually disintegrate, by God’s Command.

  36. ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥

    The foolish human being thinks that these solid and beautiful mansions are his.

  37. ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥

    But he does not realize that all these mansions, along with the treasures filled with wealth, would be emptied out in an instant.

  38. ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥ ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥ ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥

    The horses, chariots, camels and elephants with all their decorations; the gardens, lands, houses, possessions, tents, soft beds and satin pavilions, where are those things which he believed to be his own.

  39. ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥

    O’ Nanak, only God, the giver of all, is eternal. He is revealed through His nature.

  40. ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

    Shalok, by the First Guru:

  41. ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥

    If all the rivers become cows, and the springs (of water) become milk and ghee;

  42. ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥

    If the entire earth becomes sugar, beholding these things my mind rejoices every day;